Στα 4: Η καλή πρόθεση δε φτάνει

 

   Στο περιβάλλον του ANT1+ υπάρχει εδώ και αρκετό καιρό η κωμική σειρά ΄΄Στα 4΄΄ και προβάλλει τη ζωή μιας κοπέλας που μετά από ένα ατύχημα, βρίσκεται σε αμαξίδιο. Είναι από τα ελάχιστα σίριαλ στην Ελλάδα που ασχολούνται με αυτό το θέμα και είναι πολύ σημαντικά τα μηνύματα συμπερίληψης και ισότητας που περνάει, και μάλιστα με εύθυμο τόνο χωρίς να βαρύνει άλλο τη δύσκολη αυτή κατάσταση. Στα συν η παρουσία της Ιωάννας Μαυρέα, που τα τελευταία χρόνια κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος στον καλλιτεχνικό χώρο και αποδίδει πολύ πιστά τη φιγούρα της ΄΄Ελληνίδας μάνας΄΄, αλλά και του Ιεροκλή Μιχαηλίδη που αποτελεί εγγύηση στην κωμωδία.

  Ωστόσο όλα αυτά φαίνεται πως δεν αρκούν. Η επιλογή της αθλήτριας Γεωργίας Καλτσή για να πρωταγωνιστήσει στη σειρά δίνει ένα πειστικό αποτέλεσμα όσον αφορά τη σωματική κατάσταση της ηρωίδας, όμως παίζει πολύ άτεχνα και φαίνεται ότι δεν είναι ηθοποιός. Επίσης το κείμενο προσπαθεί να γίνει αστείο και ΄΄κουλ΄΄ με συνεχείς βωμολοχίες που κουράζουν τον θεατή και δεν εξυπηρετούν πουθενά στην ιστορία. Είναι πολλά τα παραδείγματα καλών ιδεών που ΄΄χαλάνε΄΄ στην εκτέλεσή τους και το ΄΄Στα 4΄΄ δεν αποτελεί εξαίρεση.

Συγκίνησε το κοινό η «Ηλέκτρα»

 

  Με επιτυχία παίχτηκε στη Θεσσαλονίκη η εμβληματική τραγωδία του Σοφοκλή «Ηλέκτρα». Ο μύθος των Ατρειδών, η δολοφονία του Αγαμέμνονα από τη σύζυγό του, Κλυταιμνήστρα και τον εραστή της, Αίγισθο, και η αποκατάσταση της αδικίας από τα παιδιά της ζωντανεύουν μέσα από την οξυδερκή και υψηλής αισθητικής ματιά του Δημήτρη Τάρλοου. Ο φημισμένος σκηνοθέτης έχει δημιουργήσει μια μεστή παράσταση με δυναμική και χωρίς ακραίους πειραματισμούς που αλλοιώνουν τις αρχές της τραγωδίας. Με την ορθή του καθοδήγησή προς τους ηθοποιούς καταφέρνει να αποτυπώσει την αδικία που υπέστησαν οι ήρωες και τη βαθιά τους επιθυμία για εκδίκηση και κάθαρση. Η Λουκία Μιχαλοπούλου στον κεντρικό ρόλο μαγνητίζει τα βλέμματα των θεατών με τη μεταμόρφωσή της σε Ηλέκτρα, ένα ρημαγμένο πλάσμα που αγωνιά να επιβιώσει και περιμένει την επιστροφή του αδερφού της, Ορέστη. Η ηθοποιός ξεχωρίζει για τη σωματοποίηση του πόνου της ηρωίδας, που φαίνεται με το βαρύ περπάτημά και τις γεμάτες απόγνωση εκφράσεις του προσώπου της. Στιβαρή η ερμηνεία του Αναστάση Ροιλού στο ρόλο του Ορέστη, που μπαίνει ορμητικά στη δράση και τιμωρεί τη μητέρα του για τα εγκλήματά της. Ταυτόχρονα, ήταν άκρως συγκινητικός στην επανένωση με την αδερφή του. Η Ιωάννα Παππά αποδίδει πειστικά την αλαζονεία της Κλυταιμνήστρας, ενώ μόνο ανατριχιαστική μπορεί να χαρακτηριστεί η στιγμή που ξεψυχά, φυσικά πίσω από τη σκηνή σύμφωνα με τους κανόνες της τραγωδίας. Καταλυτική είναι και η εμφάνιση του Νικόλα Παπαγιάννη στο ρόλο του Αίγισθου, με τον ηθοποιό να αποτυπώνει την ταραγμένη ψυχολογία του ήρωά του. Στα συν ο καλοκουρδισμένος Χορός των γυναικών που συνδιαλέγονται με τους ήρωες, αλλά και το λιτό και αφαιρετικό σκηνικό, που συμβολίζει τη ζοφερή κατάσταση που υπάρχει στο παλάτι. Κάποια προβλήματα στον ήχο αλλά και ορισμένες ατυχείς ενδυματολογικές επιλογές (πχ το κοστούμι του Αίγισθου) δεν είναι ικανά να μειώσουν το αποτέλεσμα μιας ζωντανής παράστασης, που παρέσυρε τους θεατές κάνοντάς τους να αποζητούν τη δικαίωση.